من همیشه واسه فردام از یک روز قبل برنامه ریزی می کنم .امروز که بیدار شدم یه نگاه به باراد کردم

و احساس کردم موهاش خیلی نا مرتب و به هم ریخته شده.تا امروز هر وقت می خواستم موهاش و

کوتاه کنم مامانم زحمتش و می کشید اما یک دفعه تصمیم گرفتم ببرمش  آرایشگاه مردونه تا مثل

 یک آقا ی کوچولو ،موهاش و کوتاه کنم.سریع آمادش کردم و رفتیم آرایشگاه  عرفان تو راسته ی خیابان

 دانشجو  بعد از اینکه واسش یک ست کامل آرایش خریدم نشست روی صندلی (البته من کنارش بودم)و

 آرایشگرشروع کرد به کوتاه کردن موهاش از پشت سرش .بارادم آرورم آروم فقط نگاه می کرد اما به

 محض این که اومد جلوی سرش و کوتاه کنه و در واقع اون آقای غریبه رو دید زد زیر گریه .در هر حال با

 بازی کردن آقای آرایشگر (آب بازی )و قربون صدقه رفتن ما اوضاع  رو به راه شد و کار به خیرو خوشی

 تموم شد .                       حالا پسرم مثل یک تیکه ماه شده ................دوستش دارم

 

                                           

     عکسش خیلی کیفیت نداره چون من از روی عکس سه در چهار عکس گرفتم  مهم این که خودش

                                                خیلی نانازززززززززززززززززز.

                                                                                          

 

  وقتی به این عکس نگاه می کنم با خودم میگم ای کاش من چتر بودم تا همیشه بالای سرش قرار   

 می گرقتم نه این که وسیله ای واسه نگهداری روی سرش، دوست نداشتم واسطه باشم  اما اگر من

 چترمی شدم خدا باید چی می شد؟

                                                          

                  پسر منم تا دو ماه و نیم دیگه به امید خدا یک ساله میشه.هورااااااااااااااااااااااااااااا

 

                    

البته این و بگم  هنوز که نی نی گولاست ، از پس شیطونی هاش بر نمی یام وای به اون روز که بزرگتر

 بشه و راه بیفته ،حرف بزنه،بازی کنه و از همه مهمتر اگه به خاندان پدریش رفته باشه وقتی چیزی باب

 میلش  نباشه سریع باد و قهر کنه...

                    باباش و که تونستم تا حد زیادی عوض کنم تا ببینیم با بچش چه میشه کرد.

                                                                 

 

        پسرک ده ماهه کلی حرف یاد گرفته بزنه نمی دونین چقدر وقتی حرف میزنه عشق می کنم.

     ماما =مامان

     بابا =بابا

    آپو =هاپو یا همون سگ

    نه نه نه نه =نه

   دای=دایی

   دس =دست

                                                                 

 

 

البته دس و دایی رو فقط وقتی خودش داره بازی می کنه میگه اما خیلی قشنگ و واضح بیان می کنه

امروز امین مجمع داره و خونه نیست منم ساعت سه باید برم آتلیه عکاسی (از عروس) دارم. امیدوارم

 تاساعت دو برسه که من دیرم نشه.بله، شازده پسر بیدار شد و این به معنی خداحافظی من با لب تاپ.

جوجوی یک ساله

خیلی خسته ام؟خسته ام از این همه دروغ !؟ا ین همه ریا؟به چه قیمتی ؟برای چی؟تا کی و چرا؟

آدم ها به خودتون بیاین همدیگه رو گول نزنین .چارلی چاپلین میگه:

 من اگر پیامبر بودم، رسالتم شادمانى بود بشارتم آزادى و معجزه ام خنداندن كودكان... نه از جهنمى

 مى ترساندم و نه به بهشتى وعده میدادم...تنهامى آموختم اندیشیدن را و "انسان" بودن را...

 

انسان باشید به خاطر همون خدایی که ازش این همه با آب و تاب حرف میزنین و فراموش نکنید اون خدا

 انسان خلق کرد نه مسلمان تو رو به هر کی که می پرستین این و بفهمید............

برای درک معنویت ، انرژی و نقاط روحانی ، بایستی بفهمیم که ما یک موجود انسانی ، در یک

 

 سفر روحانی نیستیم . ما یک موجود روحانی ، در یک سفر انسانی هستیم ....

امشب تولد آرتامهر بود ............................

                                                     جوجوی یک ساله (واسش یک قورباغه ی گوگولی خریدم)

                              توضیح واسه حرف هام ندارم نه به خاطر این که از کسی بترسم نه هرگز

                              فقط به خاطر این که حرف زدن راجب بهش بی فایده است و ..............

                                                           چی بگم؟فقط میگم خوشحالم که با جشم خودم

                                                            به دنیا نگاه می کنم نه با دید دیگران

هر کس این و بخونه با خودش میگه این دیگه چه خنگولی ،جوجوی یک ساله چه ربطی به خدا و دین و

 ایمان داره والا خودمم موندم در هر حال آرزو می کنم که این پسر کوچولوی یک ساله رو (نازی) خدا

واسه پدر مادرش حفظ کنه.

شب آرزوها

  

…قاصدکی به دست باد دادم وعهد بسته ام تا رسیدنش به مقصد،
برایت دعا بخوانم .
من…
بهترین آرزوها را برایت به قاصدک سپردم تا به خدا برساند

 

                                              شنیدم امشب شب آرزوها ست.

من کلی از همین چیزی که بهش میگن آرزو رو دارم بزرگ و کوچک  تا جایی که دلتون

بخواد .اووووووووووووووووووو چیزهایی که شاید برای همیشه تنها یک آرزو باقی بمونه اماهمین که آرزوی 

داشتنشون رو دارم امید به یک زندگی بهتر رو بهم میده .

دلم می خواد چند تا از آرزوهام و بگم .بلند بلند، تا برسه به گوشش ،آخه گاهی فکر می کنم خدا کر

 شده که دیگه صدام و نمی شنوه واسه همین می خوام امشب که شب ارزوهاست فریاد بزنم:

خدایا تو رو قسم به بهترین هات منم جزء بهترین ها قرار بده.

خدایا تو رو قسم به علی منو محبش نکن، بلکه  شیعه ی واقعیش کن.

خدایا تو بزرگی و من کوچک به من بزرگی رو یاد بده تا دیگه کوتاه نگر نباشم.

خدایا من و....................

خدایاهای زیادی دارم اما نمی تونم همشون و بگم هم به خاطر مشکل نوشتاریم هم به خاطر.........؟؟

؟؟!!!!!؟؟؟؟؟............اصلا نمی خوام کسی بدونه مگه چی؟

آها یک خدایای دیگه دارم که حتما باید بگم .............................................

خدایا مبادا روزی از پسر من یادت بره .مبادا روزی فراموش کنی  هانیه یک غنچه ی کوچولو داره که با

 تمام وجود دوستش داره و برای به ثمر نشستنش رو تو خیلی حساب کرده. تمام امیدش واسه ی

 شکفتنش ،واسه گل شدنش ،قد کشیدنش...همش به توست.                        

                                                              ان شاالله همه امشب به اون چه که می خوان برسند.

                                                                                                        آمین یا رب العالمین

    راستی به نظر شما این شب چه رنگی ؟ من  میگم  آبی

                                                                                                   

 

اینم دایی کوچیکه!پسرک دوستش داره. منم ؟ هههههی (زود پرو میشه)

خیلی وقت بود که دلم می خواست برم حرم اما دعوتم نمی کرد...

 

نگاه امین و دوست دارم .همیشه صادق و مهربونه زلال،زلال.

خوشحالم که باراد شبیه به باباش و باباش شبیه باباشه؟

هر سه تاشون و خیلی دوست دارم!

مش باراد

امروز باراد و بردم پیش امام رضا و پسرم شد مش باراد.

 این مطلب و همین الان تو وبلاگ کسی خوندم نمیدونم چرا با احساس من توی حرم هم خونی داشت.

به دنبال کسی میگردم
نه میدانم نامش چیست؟
ونه میدانم چه می کند؟
حتی خبری هم از رنگ چشمهایش ندارم!
رنگ موهایش را نمیدانم!
ولبخندش را ندیده ام!
فقط میدانم که نیست....
                                                     دکتر علی شریعتی

من نمی تونم بفهمم از خودم دور شدم یا خیلی نزدیک به منم . این منم ؟ گیج  گیجم  ! 

 

هر چی بهش میگم بچه جان امروزی باش انگار نه انگار...........

پسرم حاج آقاست اما از کدوم هاشون معلوم نیست؟!؟!؟؟؟؟!!

 

وقتی این جوری لم میده و تلوزیون نگاه می کنه می خوام بخورمش.

هر وقت می خوام عکس بگیرم به دوربین حمله می کنه

البته با صدای اوووووووووووووووووووووووووووووو.

 

عافیت باشه عزیز مادر .قربونت برم .

روز مادر؟

باز هم یک کار سخت! هر وقت می خوام برای وبلاگ باراد مطلب بزارم کلی دغدغه میاد سراغم.نوشتن

 کار هر کسی نیست و یک استعداد ذاتی که من متاسفانه ندارم . من دوست دارم ساده و روان بنویسم

 عامیانه ی  عامیانه....

به هر حال از همه ی کسانی که  وبلاگ پسرم  رو  می خونند معذرت می خوام به خاطر تمام نقص

 هایی که داره.(مخصوصا  نوشتاری)

امسال به نظر دیگران اولین سالی بود که من مادر بودم اما خودم احساس می کردم ساله دوممه با

 یک حس دیگه  .پارسال این موقعه ها بود باراد و باردار بودم و همون موقع هم فکر میکردم  مادرم حالا که

 نی نی گوگولی به دنیا اومده مادر بودن رو بهتر درک میکنم.

  شب ؟ بیدار ی ، روز ؟بیداری .تازه خدا نکنه که مریض باشه که فکرتم مشغول باشه ؟؟؟؟؟؟در هر حال

 مراقبت کردنش در برابر سرما،گرما،میکروب و... همه کار مادر بیچارست ...  چه قدر سخته!!!!!

وقتی به باراد فکر میکنم عشق و بهتر درک میکنم حقیقتش از روز مادرخیلی خوشم نمیاد .......

 یک مادر برای بچه اش(بدون هیچ گونه توقع و منتی)زحمت میکشه اما تنها کاری که ما میکنیم با

 یک کادویی مختصراز سیصدو شصت و پنج روزی که اون زحمت کشیده توی یک روز ، نه !؟ توی یک لحظه

 فقط میگیم  مامان روزت مبارک( احساس شرمندگی میکنم.)

در حال گفتن این حرفا فایده  ای نداره رسم زمونه همینه و تغییر پذیر نیست .

من این و به عنوان یک مادر تازه کار از قول همه ی مادرها میگم هیچ مادری از بچش توقع تشکر نداره و

 در واقع ما با دادن هدیه خودمون و راضی می کنیم .میدونین  همون لحظه ای که باراد میگه ماما تمامه 

 خسته گی های اون روز و فراموش میکنم واحساس میکنم دوباره متولد شدم .

برای من به زبون آوردن دوست دارم،عاشقتم،قربونت برم و در کل کلمات رومانتیک خیلی سخته اما

 اینجااین مزیت رو داره که میشه اون چیزهایی رو که تو قلبت میگذره به صورت نوشتاری بیان کنی .

می خوام بگم مامان خیلی دوست دارم روزت مبارک و در کل به قول داداشا نوکرتم.