وقتی به این عکس نگاه می کنم با خودم میگم ای کاش من چتر بودم تا همیشه بالای سرش قرار
می گرقتم نه این که وسیله ای واسه نگهداری روی سرش، دوست نداشتم واسطه باشم اما اگر من
چترمی شدم خدا باید چی می شد؟
پسر منم تا دو ماه و نیم دیگه به امید خدا یک ساله میشه.هورااااااااااااااااااااااااااااا
البته این و بگم هنوز که نی نی گولاست ، از پس شیطونی هاش بر نمی یام وای به اون روز که بزرگتر
بشه و راه بیفته ،حرف بزنه،بازی کنه و از همه مهمتر اگه به خاندان پدریش رفته باشه وقتی چیزی باب
میلش نباشه سریع باد و قهر کنه...
باباش و که تونستم تا حد زیادی عوض کنم تا ببینیم با بچش چه میشه کرد.
پسرک ده ماهه کلی حرف یاد گرفته بزنه نمی دونین چقدر وقتی حرف میزنه عشق می کنم.
ماما =مامان
بابا =بابا
آپو =هاپو یا همون سگ
نه نه نه نه =نه
دای=دایی
دس =دست
البته دس و دایی رو فقط وقتی خودش داره بازی می کنه میگه اما خیلی قشنگ و واضح بیان می کنه
امروز امین مجمع داره و خونه نیست منم ساعت سه باید برم آتلیه عکاسی (از عروس) دارم. امیدوارم
تاساعت دو برسه که من دیرم نشه.بله، شازده پسر بیدار شد و این به معنی خداحافظی من با لب تاپ.
آدم ها به خودتون بیاین همدیگه رو گول نزنین .چارلی چاپلین میگه:
من اگر پیامبر بودم، رسالتم شادمانى بود بشارتم آزادى و معجزه ام خنداندن كودكان... نه از جهنمى
مى ترساندم و نه به بهشتى وعده میدادم...تنهامى آموختم اندیشیدن را و "انسان" بودن را...
انسان باشید به خاطر همون خدایی که ازش این همه با آب و تاب حرف میزنین و فراموش نکنید اون خدا
انسان خلق کرد نه مسلمان تو رو به هر کی که می پرستین این و بفهمید............
امشب تولد آرتامهر بود ............................
جوجوی یک ساله (واسش یک قورباغه ی گوگولی خریدم)
توضیح واسه حرف هام ندارم نه به خاطر این که از کسی بترسم نه هرگز
فقط به خاطر این که حرف زدن راجب بهش بی فایده است و ..............
چی بگم؟فقط میگم خوشحالم که با جشم خودم
به دنیا نگاه می کنم نه با دید دیگران
هر کس این و بخونه با خودش میگه این دیگه چه خنگولی ،جوجوی یک ساله چه ربطی به خدا و دین و
ایمان داره والا خودمم موندم در هر حال آرزو می کنم که این پسر کوچولوی یک ساله رو (نازی) خدا
واسه پدر مادرش حفظ کنه.
مینویسم برای او، از لحظه لحظه ی شکفتنش تا شاید روزی با این خاطرات یادی کند از مادری عاشق ...