یک ماه تا ...............
یک ماه تا دوسالگی ...............
یک ماه تا زمانی که فکر نمی کردم هرگز از راه برسه..............
یک ماه تا دیدن دوباره ی پاییز و برگهای رنگ رنگی و خش خش صدای برگ های زیر پا..................
یک ماه تا پوشیدن اولین لباس آستین بلند وقتی که باد تنت و کمی با سرما قلقلک میده ....................
ماه پاییزی من (شاید اگه جای خدا بودم به جای چهار فصل فقط پاییزو در نظر می گرفتم ) با شروع تولد تو شکل
می گیره بارادم پاییزم...
+ نوشته شده در جمعه پانزدهم شهریور ۱۳۹۲ ساعت 0:12 توسط هانیه
|
مینویسم برای او، از لحظه لحظه ی شکفتنش تا شاید روزی با این خاطرات یادی کند از مادری عاشق ...